ÖRGÜT İÇİNDE BİREY VE KİŞİLİK: İŞ VE KİŞİLİK UYUMUNUN ÖNEMİ - YETER USLU; YASEMİN HANCIOĞLU (Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 2011)
Kişilik, bireyin kendine özgü tutarlı davranış kalıpları olarak tanımlanabilir. Başka bir ifadeyle ise kişilik, bireylerin yaşadıkları hayat içerisinde ortaya koydukları bütün davranışların ve sahip oldukları özelliklerin toplamıdır. Kısaca kişilik bireyin yaşam tarzını ifade etmektedir. Bu tanımlarda ve literatürdeki diğer tanımlarda vurgulanan ortak nokta ise bireysel farklılıkların önemidir. Günümüzde kabul edilen bir yaklaşım kişiliğin değişen çevre koşulları, sosyal deneyimler ve kalıtsal özelliklerin etkileşimiyle şekillendiği yönündedir. Bireyin iş yaşamında edindiği özellikler ve davranışları kişiliğin bir parçasını oluşturmaktadır. Örgütün var olan kuralları ve değerlerinin çalışan üzerinde etkileri vardır. Bu etkiler sonucunda pozitif tepkiler alabilmek için örgüt çalışanın motivasyonunu, iş tatminini arttırıcı, özendirici birçok tedbirler almaktadır. Her çalışan birbirinden farklı özelliklere sahip olduğundan bu tedbirlere verdikleri tepkilerde farklılık göstermektedir. Örgütlerin çalışanlarının kişilik özelliklerinin çalıştıkları işle uygun olup olmadığını sorgulayarak, değilse örgüt içi iş değişiklikleri ya da bu konuyla ilgili eğitici programlar düzenleyerek çalışanın bu konuda farkındalık kazanmasını sağlaması gerekmektedir. Hem örgüt hem de çalışan açısından bu farkındalığın faydalı olacağı açıktır. İş ortamındaki uygulamalara yararı olması bakımından da bireysel farklılıkları temel alan kişilik konusundaki çalışmalarda son yıllarda bir artış olduğu görülmektedir.