YouTube Journalism in the Context of Digital Entrepreneurship and the Alternative Media Economy: A Comparative Analysis of Three Different Cases
DOI:
https://doi.org/10.63556/tisej.2026.1820Keywords:
Digital entrepreneurship, new media economy, YouTube journalism, audience engagement, social capitalAbstract
Abstract
Structural changes in traditional media, the concentration of media ownership, and the narrowing of journalistic employment have directed journalists not only toward new publishing platforms but also toward a different production model based on individual broadcasting. This study examines YouTube journalism in Turkey through the cases of Fatih Altaylı, Nevşin Mengü, and Deniz Zeyrek within the framework of “digital entrepreneurship” and “alternative media production.” The research analyzes 122 videos published between June 1 and July 31, 2025, through systematic content analysis, focusing on content management, publication rhythm, and audience engagement. Rate than describing the data only through views, likes, and comments, the study uses “view-normalized engagement” and “subscriber-normalized engagement” indicators in order to compare channels of different scales more fairly. The findings indicate that short and agenda-oriented content strategies may increase engagement intensity; however, audience loyalty cannot be explained solely by reach. The high engagement rates observed in the cases of Deniz Zeyrek and Fatih Altaylı, together with Nevşin Mengü’s longer and more explanatory publishing strategy, suggest that YouTube journalism does not follow a single model. Instead, it is shaped through different publishing rhythms, audience relations, and forms of social capital. In this respect, the study evaluates YouTube journalism not merely as an extension of political communication, but as a new media production practice shaped by platformization and metricization.
References
Avcil, C. (2021). Kamusal alanı dijitalleşme çerçevesinde yeniden okumak. Liberal Düşünce Dergisi, 26(103), 81–100. doi:10.36484/liberal.954382
Başer, E., & Söğütlüler, T. (2023). Değişen izleme eğilimleri çerçevesinde dijital platformlar ve içerik reklamları üzerine bir inceleme. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 41, 1–26. doi:10.31123/akil.1303391
Batıgün, A. D., & Sunal, A. B. (2017). TV dizilerinde yer alan karakterlerle kurulan parasosyal etkileşim: Evlilik doyumu, psikolojik belirtiler ve bazı sosyo-demografik değişkenler açısından değerlendirme. Türk Psikoloji Dergisi, 32(79), 52–62.
Baym, N. K. (2018). Playing to the crowd: Musicians, audiences, and the intimate work of connection. New York, NY: NYU Press.
Bayraktar, R. (2020). İyileştirme kuramı bağlamında geleneksel TV’den IPTV’ye dönüşen izleyici tercihleri: Literatür üzerine teorik bir inceleme. Atatürk İletişim Dergisi, 19, 79–93. doi:10.32952/atauniiletisim.702436
Bulut, S. (2020). Dijital çağda medya: Makine öğrenmesi, algoritmik habercilik ve gazetecilikte işlevsiz insan sorunsalı. Selçuk İletişim, 13(1), 294–313.
Çakır, A. (2025). Dijitalleşme temelli gazetecilik teorileri hakkında bir sınıflandırma denemesi. International Journal of Communication and Media Research, 5(1), 13–27.
Çetinkaya, Ö. A. (2017). Marka sadakati oluşturma aracı olarak transmedya hikâye anlatımının yeri ve değeri. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(4), 559–576.
Dan, İ. M. (2024). Yeni medya bağlamında Türkiye’de dijital platformlar: Kullanım alışkanlıkları ve tercih nedenlerinin analizi. Journal of Social, Humanities and Administrative Sciences (JOSHAS), 10(2), 198–212.
Horton, D., & Wohl, R. R. (1956). Mass communication and para-social interaction: Observations on intimacy at a distance. Psychiatry, 19(3), 215–229.
Hülür, H., & Yaşın, C. (Eds.). (2023). Yeni medya, toplum ve kamusal alan. Ankara: Ütopya Yayınevi.
Işık, U., Ölçekçi, H., & Koz, K. A. (2022). Yapay zekâ ve algoritma ekseninde gazeteciliğin geleceği ve toplum için anlamı. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 10(2), 1248–1275.
İlhan, E., & Görgülü Aydoğdu, A. (2019). YouTube kullanıcılarının kullanım motivasyonlarının incelenmesi. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 7(2), 1130–1153. https://doi.org/10.19145/e-gifder.570677
Karşanbaş, L. (2022). Dijital platformlar ve belgesel sinema. Maltepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 9(1), 152–156.
Kocagür, S. C. (2022). Türkiye’deki dijital platformlar ve değişen içerik biçimi: Tek sezonluk diziler. Kocaeli Üniversitesi İletişim Fakültesi Araştırma Dergisi, 20(1), 70–91.
Koçan, M., & Yıldız, S. (2020). Dizi sektöründe tüketim duyguları, memnuniyet, kulaktan kulağa iletişim ve sadakat arasındaki ilişkinin incelenmesi. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 8(2), 765–784. doi:10.19145/e-gifder.718285
Kurtbaş, Ö. G. İ., & Barut, B. (2010). “Star marka” stratejisiyle yapılan televizyon reklamlarının marka farkındalığı ve marka sadakati oluşturma sürecindeki rolü ve etkisi. Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi, 13, 107–144.
Labrecque, L. I. (2014). Fostering consumer–brand relationships in social media via parasocial interactions. Journal of Interactive Marketing, 28(2), 134–148
Narin, B. (2017). Uzman görüşleri bağlamında haber üretiminde otomatikleşme: Robot gazetecilik. Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi, 27, 79–108
Omay, E. G. G. (2023). Dijital platformlar ve gazetecilik mesleği: İnfluencer gazetecinin yükselişi. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 84, 99–110
Özçetin, B., Arslan, U. T., & Binark, M. (2012). Türkiye’de internet, kamusallık ve demokratik kanaat oluşumu. Folklor/Edebiyat, 18(72), 51–76.
Özden, M. (2023). Vatandaşlık pratiği ve denge unsuru olarak katılımcı demokrasi: Avantajlar ve açmazlar üzerine bir değerlendirme. Sosyal Bilimler Metinleri, 2023(2), 209–222
Pınarbaşı, T. E., & Astam, F. K. (2020). Haberin dönü(şü)mü: Sosyal medya gazeteciliği pratikleri. İNİF E-Dergi, 5(1), 70–87.
Şayir, O. (2022). İnternet haberciliğinde yapay zekâ gazeteciliğinin eşik bekçiliği açısından incelenmesi. İletişim Bilimi Araştırmaları Dergisi, 2(2), 117–134.
Tunç, S. (2023). Habermas’ın siyasal katılım hiyerarşisi ve dijital iletişimin eşitlikçi kamusal alan vaadi. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 27(3), 415–461. doi:10.34246/ahbvuhfd.124183
Türk, M. S., Bıyık, A., Güven, A., & İşi, A. (2013). Türk gazetecilerin haber yayınlama kriterlerine yönelik bir araştırma. NWSA-Humanities, 8(4), 321–331. https://doi.org/10.12739/NWSA.2013.8.4.4C0171
Türk, M. S. (2014). Medyanın gerçeklik inşası ve gerçeklik algısı. Düşünce Dünyasında Türkiz, 5/2, 9-32.
Yıldız, A. (2018). Gazeteciliğin geleceği açısından Türkiye’de patronsuz gazetecilik. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 47, 65–86.
Yücel, Ö. F., & Aydın, A. (2022). Yeni medyada toplum merkezli habercilik anlayışı olarak yavaş gazetecilik. Yeni Medya, 13, 354–375. doi:10.55609/yenimedya.1111140
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Third Sector Social Economic Review
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
