(untitled) (Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 2017)
Bu çalışma, anaokulu öğretmenlerinin öğrencilerine, ebeveynlerin de okul öncesi çağdaki çocuklarına geri dönüşümü hangi oranda öğrettiklerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışmanın örneklem grubunu 2013 yılında Konya il merkezinde yer alan Selçuklu, Karatay ve Meram ilçelerinde bulunan okul öncesi eğitim kurumlarından küme örneklem yöntemi ile seçilen 102 anaokulu öğretmeni ile 99 öğrenci velisi oluşturmuştur. Çalışma genel tarama modelinde düzenlenmiştir. Araştırma veriler anket yöntemi ile toplanmıştır. Bu çalışmada, belirtilen amaç için iki ölçek kullanılmıştır. Birincisi Buhan (2006) tarafından geliştirilen “Anaokulu Öğretmeninin Öğrencisiyle Uyguladığı Çevre Dostu Etkinlik Ölçeği”dir ve anaokulu öğretmenlerine uygulanmıştır. İkincisi Ersoy Quadir ve Temiz tarafından geliştirilen “Ebeveynin Çocuğuna Yaşattığı Çevre Dostu Deneyim Ölçeği”dir ve ebeveynlere uygulanmıştır. Ayrıca anaokulu öğretmenlere ve ebeveynlere geri dönüşüm ve çevre dostu satın alma alışkanlıklarını belirlemek amacıyla Ersoy Quadir (2014) tarafından geliştirilen “Geri Dönüşüm Alışkanlıkları Ölçeği” ile “Çevre Dostu Satın Alma Alışkanlıkları Ölçeği” uygulanmıştır. Ebeveynlerin ve anaokulu öğretmenlerinin her bir ölçeğe yönelik puanları ile demografik özellikleri arasında ilişki olup olmadığı, Pearson Korelasyon Katsayısı hesaplanarak irdelenmiştir. Elde edilen verilere göre; anaokulu öğretmenlerinin, ölçekte yer alan çevre dostu etkinlikleri öğrencileriyle birlikte çoğunlukla (% 73.5) uyguladıkları saptanmıştır. Ebeveynlerin de kendilerine yöneltilen ölçekte yer alan çevre dostu deneyimleri çocuklarına genellikle (% 81.8) yaşattıkları belirlenmiştir.