(untitled) (Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 2025)
Suriye İç Savaşı, 21. yüzyılın en büyük mülteci krizlerinden birini tetikleyerek yaklaşık 35 milyon Suriyelinin yerinden edilmesine neden olmuştur. 2024 itibarıyla Türkiye yaklaşık dört milyon Suriyeli mülteciye ev sahipliği yapmaktadır. Mültecilerin entegrasyonunu kolaylaştırmak için önerilen çeşitli stratejiler arasında kadın kooperatifleri, literatürde yeterince incelenmemiş bir alan olarak öne çıkmaktadır. Bu makale, Türkiye’de yaşayan Suriyeli mülteci kadınların entegrasyon süreçlerini desteklemede kadın kooperatiflerinin potansiyel rolünü araştırmaktadır. Bu kadınların karşılaştıkları zorluklara odaklanmak yerine, çalışmada kooperatiflerin ekonomik, sosyal ve kültürel düzeyde entegrasyon sağlayan topluluk temelli mekânlar olarak dönüştürücü kapasitesi ön plana çıkarılmaktadır. Nitel saha çalışması ve ilgili akademik literatürden yararlanan makale, kadın kooperatiflerinin kapsayıcı, katılımcı ve dayanışmacı yapıları sayesinde Suriyeli ve Türk kadınlar arasında ekonomik güçlenmeyi, kültürel etkileşimi ve sosyal uyumu teşvik edebileceğini savunmaktadır. Kadınlar bu kooperatiflerde zaman geçirerek yalnızca gelir getirici beceriler edinmekle kalmamakta, aynı zamanda kültürlerarası diyalog kurmakta ve ortak günlük pratikler geliştirmektedir; bu durum da kültürel entegrasyonu doğal bir biçimde beslemektedir. Bulgular, dış finansmana bağımlılık, kurumsal destek eksikliği ve uzun vadeli politika çerçevelerinin yetersizliği gibi yapısal sınırlılıkları da ortaya koymaktadır. Buna rağmen makale, kadın kooperatiflerinin kapsayıcı ve toplumsal cinsiyete duyarlı kamu politikalarıyla desteklenmesi hâlinde sürdürülebilir mülteci entegrasyonu için umut vadeden taban örgütlenmesi modellerinden biri olduğunu ileri sürmektedir. Göç, toplumsal cinsiyet ve entegrasyon tartışmalarına katkı sunan bu çalışma, direniş, dayanışma ve güçlenmenin önemli ancak ihmal edilmiş bir alanına; “Türkiye’deki kadın kooperatiflerine” ışık tutmaktadır.