(untitled) (Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 2025)
Bu çalışma, Fetullahçı Terör Örgütü (FETÖ) mahkûmlarının cezaevlerindeki radikalleşme stratejilerini Türkiye ve Avrupa bağlamında karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Cezaevleri, yalnızca cezalandırma alanı değil, aynı zamanda ideolojik kimliklerin yeniden üretildiği ve örgütsel bağlılıkların sürdürüldüğü mekânlar olarak ele alınmıştır. Analiz, Moghaddam’ın “Terörizme Giden Merdiven” modeli ve Kruglanski’nin “Anlam Arayışı” kuramı çerçevesinde yürütülmüştür. Bulgular, Avrupa’da mahkûm sayısının düşük olmasının örgütsel yeniden yapılanmayı sınırladığını; buna karşın “siyasi mahkûm” kimliği ve mağduriyet söylemlerinin bireysel radikalleşmeyi beslediğini göstermektedir. Türkiye’de ise F tipi cezaevleri, iletişim kısıtlamaları, psikososyal destek ve manevi rehberlik uygulamaları örgütsel sürekliliği belirgin biçimde azaltmıştır. Çalışma, cezaevi radikalleşmesinin çok boyutlu bir olgu olduğunu ortaya koymakta ve politika yapıcılara rehabilitasyon programlarının güçlendirilmesi ile uluslararası iş birliğinin artırılması yönünde öneriler sunmaktadır.