(untitled) (Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 2025)
Uzaktan çalışma, toplumsal cinsiyet kalıpları içerisinde değerlendirildiğinde kadınların gerek ev içi bakım emeğiyle özdeşleşmesi gerekse çalışma yaşamı içerisinde bulunması nedeniyle dual (ikili) bir yapı oluşturmaktadır. Söz konusu bu yapı kadınların iş yaşam dengesi üzerinde birtakım etkilere neden olmaktadır. Bu noktadan hareketle, çalışmanın konusu ve amacı toplumsal cinsiyet rolleri gereği uzaktan çalışmanın kadınların iş yaşam dengesi üzerinde yaratmış olduğu etkiyi ve ilişkiyi incelemektir. Çalışmanın örneklem grubunu Trakya bölgesinde bir telekomünikasyon şirketindeki 310 uzaktan çalışan kadın oluşturmaktadır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre katılımcıların uzaktan çalışma algıları “yaş grubuna, öğrenim durumuna, medeni durumuna ve çocuk sahibi olma durumuna” göre farklılık göstermemektedir. Bunun yanı sıra katılımcıların iş yaşam dengesi “öğrenim durumuna, uzaktan çalışma hizmet süresine ve uzaktan çalıştığı konuma” göre farklılık göstermezken; katılımcıların iş yaşam dengesi “yaş grubuna, medeni durumuna, çocuk sahibi olma durumuna ve uzaktan çalışma memnuniyet düzeyine” göre farklılık göstermektedir. Ayrıca, uzaktan çalışma boyutları ile iş yaşam dengesi boyutları arasında anlamlı bir ilişki vardır. Son olarak uzaktan çalışma iş yaşam dengesi boyutlarından “iş yaşam uyumu” boyutunu pozitif, “yaşamı ihmal etme, kendine zaman ayırma ve yaşamın işten ibaret olması” boyutlarını ise negatif yönde etkilemektedir.