(untitled) (Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 2025)
Bu çalışmada sembolik etkileşim teorisinden yola çıkılarak Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunda ortaya çıkan modernleşme süreci kadın, harf değişikliği ve şapka gibi semboller üzerinden analiz edilmiştir. Siyasi semboller, ideolojik, kimlik, değer ve siyasal tutumların toplum nezdinde anlamlandırılmasında etkin araçlardır. Türkiye Cumhuriyeti de modernleşme hedefleri çerçevesinde geçmişle olan kültürel bağlarını koparıp, yeni bir siyasal kültür programı oluştururken çeşitli sembollere başvurmuştur. Bu çerçevede kadın, Batılılaşma çabası içinde olan toplumsal dönüşümün sembolü olarak kullanılmıştır. Harf devrimi, sembolik olarak yeni iletişim biçimini oluşturmak ve kültürel hafızayı dönüştürmek üzere kurgulanmıştır. Şapka giyme zorunluluğunun getirilmesi ile şapka siyasi bir sembole dönüştürülmüş ve modern bireyin görsel simgesi olarak kabul görmüştür. Semboller çok sesli, çok anlamlı ve bağlamsaldır. Modernleşmenin sembolü olarak çalışmada ele alınan kadın sembolü, Harf Devrimi ve Şapka Kanunu bağlamında ele alınan ifadeler sembollerin çoklu muhtevasını ortaya koymaktadır. Mezkur semboller modernleşme fikrini topluma benimsetmenin hem ikna edici hem de zorlayıcı aracı olarak kullanılmıştır. Böylece Doğu ile Batı arasındaki ayrım belirginleştirildiği gibi geleneksel ve modern farkını ifade eden güçlü siyasi semboller olma fonksiyonunu üstlenmiştir. Bu bağlamda çalışmada, sembollerin çok anlamlılığına vurguda bulunularak Türk modernleşmesinin kullanmış olduğu birçok temsil arasından üç tanesi başat olarak seçilmiş ve bu sembollerle siyasal dönüşüm ve kimlik inşasının nasıl gerçekleştirildiği tartışılmıştır.