(untitled) (Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 2026)
Bu çalışma, veri tutarlılığı ve küresel ekonomik şoklar sonrası dönemi kapsaması nedeniyle 2010–2022 yılları arasında 26 OECD ülkesi arasındaki uluslararası göç girişlerinin sosyoekonomik belirleyicilerini panel veri çerçevesinde analiz etmektedir. Çalışmanın özgün katkısı, göç ile makroekonomik ve beşerî sermaye göstergeleri arasındaki olası doğrusal olmayan ilişkileri dikkate alarak yarı parametrik panel veri modelini uygulamasında yatmaktadır. Bu yaklaşım, geleneksel doğrusal modellerin varsayımsal kısıtlarını aşarak göç dinamiklerinin daha esnek biçimde incelenmesine olanak sağlamaktadır. Bu çerçevede ampirik bulgular, gelir farklılıkları, işsizlik oranları ve iş gücü piyasası koşullarının göçün temel itici güçleri olduğunu göstermektedir. Uygulanan yarı parametrik modelin sonuçları, ekonomik büyüme ve reel ücretlerdeki artışın göç oranlarını yükselttiğini ortaya koymaktadır. Buna karşılık artan işsizlik ve enflasyon oranlarının göçü azaltıcı etkisi bulunmaktadır. Aynı zamanda eğitim düzeyindeki iyileşmelerin göç girişlerini anlamlı biçimde teşvik ettiği tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular, uluslararası göç girişlerinin iş gücü piyasası koşulları, makroekonomik istikrar ve beşerî sermaye birikimiyle yakından ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır. Bu çerçevede, iş gücü talebine duyarlı ve nitelikli iş gücü girişini destekleyen göç politikalarının, göç akımlarının daha etkin biçimde yönetilmesine katkı sağlayabileceği değerlendirilmektedir. Ayrıca eğitim politikalarının göç stratejileriyle uyumlaştırılması ve yasal göç kanallarının emek piyasası ihtiyaçlarıyla örtüşecek şekilde yapılandırılması, göçün uzun vadeli ekonomik etkilerini güçlendirebilecek unsurlar olarak öne çıkmaktadır. Bununla birlikte, bu bulgular OECD ülkeleriyle ve göç girişleriyle sınırlı olup, sonuçların farklı kurumsal yapılara sahip ülkeler için genellenmesinde temkinli olunmalıdır.