(untitled) (Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 2026)
Bu çalışmanın amacı Karabük’teki haddehane çalışanlarının iş yeri yalnızlığı, örgütsel özdeşleşme ve iş yeri arkadaşlığı düzeylerinin belirlenmesi ve kavramlar arası ilişkinlerin tespit edilmesidir. Çalışma verileri Karabük Özel Sektör Demir-Çelik Haddecileri Derneği üyesi haddehanelerdeki çalışanların 419’undan kolayda örnekleme yöntemi ile elde edilmiştir. Verilerin SPSS 22 ile analizi sonucunda çalışanların kısmen iş yeri yalnızlığı yaşadıkları fakat örgütsel özdeşleme ve iş yeri arkadaşlığı düzeylerinin kabul edilir seviyede olumlu olduğu görülmüştür. İş yeri yalnızlığı, örgütsel özdeşleşme ve iş yeri arkadaşlığı düzeyleri çalışanların demografik özellikleri açısından da karşılaştırılmıştır. Karşılaştırmalar sonucunda cinsiyet, yaş ve gelir açısından anlamlı farklılık olmadığı tespit edilmiştir. Veriler kıdem açısından analiz edildiğinde farklı gruplarda olsalar da düşük kıdemli çalışanların yüksek kıdemli çalışanlara göre sosyal arkadaşlık, iş yeri arkadaşlığı ve arkadaşlığın değerini bilme davranışlarına daha fazla sahip oldukları belirlenmiştir. Eğitim düzeyi açısından ise ilköğretim mezunlarının üniversite mezunlarına göre daha yüksek sosyal arkadaşlık kurduğu ve lise-üniversite mezunlarına göre arkadaşlıklara daha fazla değer verdiği belirlenmiştir. Ayrıca iş yeri yalnızlığının çalışanların örgütsel özdeşleşmelerine ve iş yeri arkadaşlığına olumsuz yönde etki ettiği tespit edilmiştir. İşyerinde kurulan arkadaşlıkların ise örgütsel özdeşleşmeye olumlu yönde katkı yaptığı görülmüştür. Aracılık testi sonucunda iş yeri yalnızlığının örgütsel özdeşleşme düzeyi üzerindeki etkisinde, iş yerinde kurulan arkadaşlıkların kısmi aracılık rolü olduğu tespit edilmiştir.