The Migration Management Problem in Türkiye and a Model Proposal for a Solution
DOI:
https://doi.org/10.63556/tisej.2025.1927Keywords:
Migration Management, Public Policy, public administration, Integration, GovernanceAbstract
Although mass migration movements experienced by Türkiye after 2015 have resonated widely in the public administration literature, developing sustainable models for managing administrative crises remains a fundamental need. This study empirically maps the reflections of these administrative bottlenecks in the literature and aims to construct a solution-oriented structural governance model. The research focuses on administrative processes involving Syrian, Afghan, Pakistani, and Iraqi migrants at the center of the country’s current migration policies. To deconstruct the conceptual, legal, institutional, and political dimensions of the issue, qualitative content analysis and a three-stage selective coding method were applied to 84 academic studies selected based on accessibility and thematic relevance. The findings demonstrate that current academic literature heavily criticizes institutional coordination deficits (72,6%), bottlenecks in integration and harmony processes (69,0%), and the limited capacity of local governments (54,8%), yet remains insufficient in generating functional policy instruments. Moving from this gap, this study proposes a sustainable, evidence-based “Inclusive Migration Management Model.” This model emphasizes that migration processes should not be viewed merely as border security or bureaucratic legislation, but must be positioned as a strategic priority for social legitimacy, inter-institutional coordination, and rational public policies, offering directly applicable tools for policymakers.
References
Al-Kilani, S. (2014). A duty and a burden on Jordan. Forced Migration Review, (47), 30-31.
Arino, E. G., Paz, R., & Lobos, A. V. (2024). Migration governance insights: Informing people-centred migration policies. Geneva: International Organization for Migration (IOM).
Aydın, E. (2017). Göç, entegrasyon ve asimilasyon üzerine bir değerlendirme. Ankara: Göç Araştırmaları Merkezi Yayınları.
Bakewell, O. (2000). Reconceptualising displacement and migration. Oxford: Refugee Studies Centre, University of Oxford.
Betts, A., & Collier, P. (2017). Refuge: Transforming a broken refugee system. London: Penguin.
Birleşmiş Milletler. (2000). Sınıraşan örgütlü suçlara karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesi’ne ek kara, deniz ve hava yoluyla göçmen kaçakçılığına karşı protokol [Resmî metin]. https://www.unodc.org/documents/middleeastandnorthafrica/smuggling-migrants/SoM_Protocol_English.pdf adresinden edinilmiştir.
Castles, S., & Miller, M. J. (2009). The age of migration: International population movements in the modern world (4. baskı). London: Palgrave Macmillan.
Castles, S., de Haas, H., & Miller, M. J. (2014). The age of migration: International population movements in the modern world (5. baskı). London: Palgrave Macmillan.
Castles, S., de Haas, H., & Miller, M. J. (2020). The age of migration: International population movements in the modern world (6. baskı). New York: Guilford Press.
Dahi, O. (2014). The refugee crisis in Lebanon and Jordan: The need for economic development spending. Forced Migration Review, (47), 11-13.
Demirhan, E., & Aslan, S. (2015). Uluslararası koruma ve mülteci hukuku. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
Ergüven, N. S., & Özturanlı, B. (2013). Uluslararası hukukta geri gönderme yasağı ilkesi ve Türkiye’deki uygulaması. Ankara Barosu Dergisi, 2013(3), 115-144.
Geller, A., & Latek, M. M. (2014). Returning from Iran. Forced Migration Review, (46), 25-27.
Göç İdaresi Genel Müdürlüğü. (2016). Türkiye’de göç ve göç yönetimi. Ankara: İçişleri Bakanlığı.
Hannikainen, L. (2006). The principle of non-refoulement in international law. Leiden: Martinus Nijhoff.
International Organization for Migration (IOM). (2019). World migration report 2020. Geneva: IOM.
International Organization for Migration (IOM). (2022). World migration report 2022. Geneva: IOM.
İçduygu, A., & Aksel, D. B. (2013). Turkish migration policies: A critical historical retrospective. Perceptions, 18(3), 167-190.
Karataş, Y. (2015). Göçmen entegrasyonu ve uyum programları. Göç Araştırmaları Dergisi, 1(2), 45-67.
Khan, M. A. (2014). Pakistan’s national refugee policy. Forced Migration Review, (46), 22-23.
Krippendorff, K. (2018). Content analysis: An introduction to its methodology (4. baskı). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Kuschminder, K., Siegel, M., & Majidi, N. (2014). The changing nature of return migration to Afghanistan. Forced Migration Review, (46), 28-29.
Lüleci Sula, Ç., & Sula, İ. E. (2021). Migration management in Turkey: Discourse and practice. Uluslararası İlişkiler, 18(72), 1-17.
MEDAM. (2021). Türkiye’de göç ve uluslararası koruma. https://www.medam-migration.org adresinden edinilmiştir.
Oran, B. (2002). Türkiye’de ulus inşası ve göç politikaları. İstanbul: İletişim Yayınları.
Öcal, A. (2022). Avrupa Birliği’nin Türkiye’deki göç politikalarına etkisi: Türkiye raporları üzerinden bir değerlendirme. A. Öcal (Ed.), Göç politikalarına disiplinler arası bir bakış içinde içinde (ss. 38–73). Ankara: Detay Yayıncılık.
Öcal, A., & Cesur, M. (2026). Büyükşehirlerde geçici koruma kapsamında bulunan Suriyelilerin yerel yönetim politikalarına etkisi. Kamu Yönetimi ve Politikaları Dergisi, 7(1), 1-32.
Örselli, M., & Babahanoğlu, E. (2016). Türkiye’de mülteci hukuku ve uluslararası koruma. Ankara: Yetkin Yayınları.
Phillips, M., & Starup, K. (2014). Protection challenges of mobility. Forced Migration Review, (47), 27-30.
Sood, A., & Seferis, L. (2014). Syrians contributing to Kurdish economic growth. Forced Migration Review, (47), 14-16.
Strauss, A., & Corbin, J. (1998). Basics of qualitative research: Techniques and procedures for developing grounded theory (2. baskı). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
T.C. Resmî Gazete. (1934, 21 Haziran). İskân kanunu (Kanun No. 2510). Sayı: 2733.
T.C. Resmî Gazete. (1950a, 24 Temmuz). Pasaport kanunu (Kanun No. 5682). Sayı: 7564.
T.C. Resmî Gazete. (1950b, 24 Temmuz). Yabancıların Türkiye’de ikamet ve seyahatleri hakkında kanun (Kanun No. 5683). Sayı: 7564.
T.C. Resmî Gazete. (1994, 30 Kasım). İltica ve sığınma yönetmeliği. Sayı: 22127.
T.C. Resmî Gazete. (2013, 11 Nisan). Yabancılar ve uluslararası koruma kanunu (Kanun No. 6458). Sayı: 28615.
T.C. Resmî Gazete. (2014, 22 Ekim). Geçici koruma yönetmeliği. Sayı: 29153.
T.C. Resmî Gazete. (2016, 17 Mart). Yabancılar ve uluslararası koruma kanununun uygulanmasına ilişkin yönetmelik. Sayı: 29656.
The Bali Process. (n.d.). About the Bali Process. https://www.baliprocess.net adresinden edinilmiştir.
Topal, M. (2015). Türkiye’de geçici koruma uygulamaları. Hukuk ve Toplum Dergisi, 18(3), 78-95.
Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (2020). İç göç istatistikleri. https://www.tuik.gov.tr adresinden edinilmiştir.
UNESCO. (2021). Integration and education of migrants in Turkey. Paris: UNESCO.
UNHCR. (2015). Turkey country operations profile 2015. Geneva: UNHCR.
UNHCR. (2018). Global trends: Forced displacement. Geneva: UNHCR.
UNHCR. (2020). Turkey country operations profile. Geneva: UNHCR.
UNHCR. (2021). Global trends: Forced displacement in 2021. Geneva: UNHCR.
UNHCR. (2023). Global trends: Forced displacement. Geneva: UNHCR.
UNODC. (2020). Global report on trafficking in persons. New York, NY: United Nations.
Yaylı, H., & Ökde, F. (2019). Türkiye’de kentsel yaşam kalitesi ile uluslararası göç ilişkisi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 43, 299-320.
Yaylı, H., & Aslan, Y. Z. (2023). Türkiye’de göçmenlerin uyum sorunu bağlamında bir değerlendirme. Ekonomi İşletme Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Dergisi, 9(2-1), 328-345.
Yaylı, H., & Güneş, S. (2024). Göç politikası. Ç. Sarp (Ed.), Göç sosyolojisi: Türkiye’den örneklerle içinde (ss. 91-108). Ankara: Net Kitaplık Yayıncılık.
Yemen, A., Ölmez, Ü., & Oruç, S. (2017). Ankara’nın göçmen Türkmenleri. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(4), 1123-1142.
Yemen Öcal, A. (2019). A study on conflict-related migrations within the context of public policy. E. A. Nyam & F. I. Idoko (Ed.), Examining the social and economic impacts of conflict-induced migration içinde (ss. 123-146). Hershey, PA: IGI Global. doi:10.4018/978-1-5225-7615-0.ch007
Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
Zetter, R., & Ruaudel, H. (2014). Development and protection challenges of the Syrian refugee crisis. Forced Migration Review, (47), 6-10.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Third Sector Social Economic Review

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.




