Kadın Kooperatiflerinin Kadınların Güçlenmesine Etkisi: Antalya Örneği

Yazarlar

DOI:

https://doi.org/10.63556/tisej.2026.1783

Anahtar Kelimeler:

Yoksulluk,- Kadın Kooperatifi,- Kadının güçlenmesi,- Sosyal Hizmet

Özet

Kadın kooperatifleri, yoksulluk ve toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin olduğu toplumlarda kadınların ekonomik, sosyal ve psikolojik güçlenmesini destekleyen önemli kurumlar olarak öne çıkmaktadır. Kooperatifler, kadınlara gelir elde etme, üretime katılma, karar alma süreçlerinde yer alma, sosyal görünürlük kazanma ve dayanışma ağları oluşturma fırsatı sunmaktadır. Bu çalışmada, farklı kadın kooperatiflerinde üretime katılan kadınların öznel deneyimleri incelenmiş ve kooperatiflerin kadınların güçlenmesine nasıl katkı sağladığı çok boyutlu biçimde ortaya konmaya çalışılmıştır.

Çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden fenomenoloji deseniyle yürütülmüştür. Çalışma grubu, Antalya ilinde faaliyet gösteren kadın kooperatiflerinde doğrudan üretime katılarak gelir elde eden 18 kadından oluşturulmuş ve katılımcılara amaçlı örnekleme yöntemi kullanılarak ulaşılmıştır. Veriler derinlemesine görüşme ve gözlem yoluyla toplanmış; elde edilen veriler tematik analiz ve betimsel analiz kullanılarak doğrudan alıntı yapılarak sunulmuştur.

Bulgular: Kadınların kooperatiflere katılma nedenleri iki biçimde gerçekleşmiştir. Bunlardan biri yaşadıkları zorluklara çare aradıkları sırada, diğeri üretimde bulunurken önlerine çıkan fırsatları değerlendirme biçiminde olmuştur. Kooperatiflerdeki üretim süreçlerinin esnek, çok alanlı ve hibrit bir yapıda olduğu; gelir paylaşımının ise üretime katılım ve emek yoğunluğu esas alınarak gerçekleştiği belirlenmiştir. Araştırmaya dahil olan kadınların, kooperatiflere katılmalarıyla hayata bakış açılarında, kendilerine güvenmelerinde ve inanmalarında, bağımsızlaşmalarında, bilgi birikimlerinde, üretim biçimlerinde, gelirlerinde, aile ve yakın çevre ilişkilerinde, sosyal statülerinde, sosyal hayata katılımda değişimler olduğu belirlenmiştir. 

Yazar Biyografisi

Güngör ÇABUK, Emekli

DR. GÜNGÖR ÇABUK 

Lisans eğitimini Hacettepe Üniversitesi Sosyal Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bölümünde (1986), yüksek lisans eğitimini Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü Teknik Demografi Programında (1993); Doktora eğitimini de Selçuk Üniversitesi Sosyal Hizmet Programında tamamladı (2021).

Akdeniz Üniversitesinde sosyal hizmetlerle ilgili birçok birimde,  hem akademisyen, hem de idareci olarak görev yaptı. 2007 yılında emekli oldu. 2017-2022 yılları arasında yılından Uluslararası Kıbrıs Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi, Sosyal Hizmet Bölümünde yarı zamanlı öğretim görevlisi olarak; 2022-2023 Öğretim yılında Antalya Belek Üniversitesi Sosyal Hizmet Bölümünde Dr. Öğretim Üyesi olarak görev yaptı.

2009 yılından bu yana, Antalya'da Aile Danışmanları Derneğinde, insan ticaretiyle mücadele ve mağdur destek programının koordinatörlüğünü yürüttü ve halen yürütmekte; program kapsamında 6 yıl süreyle yabancı uyruklu kadın insan ticareti mağdurlarının kaldığı sığınma evinin sorumluluğunu yürüttü. İnsan ticareti konusunda ulusal ve uluslararası düzeyde çok sayıda proje yürüttü, IOM, ICMPD, Göç İdaresi Genel Müdürlüğü ve benzer kurumların konuyla ilgili yürütülen programlarda ve projelerde eğitimler verdi. Azerbaycan IOM Bakü ofisinde eğitimler yürüttü.

BM Kadın Dostu Kentler Programı kapsamında 2014–2015 yıllarında Antalya’da kadına yönelik şiddet konusunda eğitimler verdi. Ayrı program kapsamında Erken Yaşta Evlilik ve Evden Kaçan Kız Çocukları ile ilgili iki ayrı projeyi yürüttü.

"Child 10" programı kapsamında her yıl dünya genelinde, ticaret mağduru çocuklara yönelik cesaretli çalışmalar yürüten ve fark yaratan 10 kişiye ödül verilmektedir. Cinsel sömürüye maruz kalan ticaret mağduru çocukların tespit edilmesi ve bu çocukların desteklenmesi, ayrıca bu sorunun görünür kılınması ile ilgili yürütmüş olduğu çalışmalar ve vermiş olduğu eğitimler sonrasında daha fazla çocuğa ulaşılmasına katkı sağladığı için "Çocuk 10, 2020 Ödülü’nü almaya layık görüldü.

Kaynaklar

Abukan, B. ve Yıldırım, F. (2019). Kırsal Alanda Toplum Kalkınması İçin Sosyal Hizmette Kültürel Yetkinliğin Önemi. Journal of History School, 41, 1666 1681.

Adar, A. Ş. ve Dedeoğlu, S. (2023). Türkiye’de kadın kooperatiflerinin kadınların güçlenmesine etkisi. Fe Dergi, 15(2), 8–49. https://doi.org/10.46655/federgi.1337375

Agarwal, B. (2001). Participatory exclusions, community forestry, and gender: An analysis for South Asia and a conceptual framework. World Development, 29(10), 1623–1648.

Antalya Büyükşehir Belediyesi (ABB), (2025). 12 Mart 2025, Üreten Kadınlar Paneli ve Çalıştayı. Yayınlanmamış rapor.

Baş, T., Usta, Y. ve Uyar, E.Ö. (2008). 9. Bölüm doküman incelemesi, Nitel araştırma yöntemleri NVivo 7.0 ile nitel veri analiz, Editör Baş T ve Akturan U, Ankara, Seçkin yayınevi, (s. 111-116)

Braun, V. ve Clarke V. (2019). Psikolojide Tematik Analizin Kullanımı. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 7(2), 873‐898.

Çoban A. İ. (2014). Yoksullukla mücadelede sosyal hizmetin rolü. Polat G, & Çoban A. İ. (Ed.), Yoksulluk ve Sosyal Hizmet Yeni Zorluklar ve yaklaşımlar (s187-98). Sosyal Çalışma Yayınları.

Cornwall, A., ve Rivas, A. M. (2015). From ‘gender equality’ and ‘women’sempowerment’ to global justice: Reclaiming a transformative agenda. Third World Quarterly, 36(2), 396–415.

Creswell, J.W. (2013). Qualitative Inquiry Research Design: Choosing among Five Approaches. Los Angeles, CA: Sage.

Duguid, F., Durutaş, G. ve Wodzicki, M. (2015). Türkiye’de kadın kooperatiflerinin mevcut durumu [Rapor]. Dünya Bankası.

Durmaz, Ş. ve Baran, B. (2024). Kadın Kooperatiflerine Yönelik Bir Çalışma: Antalya Köy Pazarı Örneği, Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 59(3), 1997-2023.

Gönüllü Atakan, A. ve Çoban, A. (2022). Türkiye’de kadınların kooperatifler yoluyla güçlenmesi: Yasal ve yapısal stratejiler. Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) Yayınları.

International Federation of Social Workers (IFSW). (2018). Global social work statement of ethic Al principles. https://www.ifsw.org

Kabeer, N. (1999). Resources, agency, achievements: Reflections on the measurement of women’s empowerment. Development and Change, 30(3), 435–464.

Kadın Emeği ve İstihdamı Girişimi (KEİG), (2015). Türkiye’de Kadın Kooperatifleşmesi: Eğilimler ve İdeal Tipler. KEİG Yayınları Dizisi: Araştırma Raporu.

Kadın Emeği ve İstihdamı Girişimi (KEİG), (2019). On Birinci Kalkınma Planında kadın istihdamı: Hedef Girişimcilik ve kooperatifçilik. Erişim adresi https://www.keig.org/on-birinci-kalkinma-planinda-kadin-istihdami-hedef-girisimcilik-ve-kooperatifcilik/ Erişim Tarihi 14.11.2025

Kızılgöl, Ö. A. ve İpek, E. (2019). Türkiye’de hanehalkı tasarruf davranışının analizi. İzmir İktisat Dergisi, 34(3), 331-344.

Kümbetoğlu, B. (2017). Sosyolojide ve Antropolojide Niteliksel Yöntem ve Araştırma Yöntemleri. Beşinci Basım. İstanbul: Bağlam Yayıncılık.

Küskü, R. ve Özyalçın, Y. B. (2024). Kadınların Aile ve Toplumdaki Statüsünün Kadın Kooperatifleri Üzerinden İncelenmesi. Şura Akademi, (7 KADIN VE AİLE), 97-109.

OECD (2023). OECD İşgücü İstatistikleri 2022, OECD Yayıncılık, Paris, https://doi.org/10.1787/dc0c92f0-en .

Özdemir, G. (2013). Women’s Cooperatives in Turkey. İçinde A. Iacob (Ed.). Procedia Social

and Behavioral Sciences, 81, 300-305. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2013.06.432

Payne, M. (2014). Modern social work theory (4th ed.). Oxford UniversityPress.

Sağlık Tuğrul, G. N. ve Ersoy, A. (2025). Sosyal kooperatif hareketinin sosyal hizmet bağlamında değerlendirilmesi, Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 60(1), 541-554

Serinikli, N. (2016). Kadın yoksulluğunu önlemede girişimciliğin önemi: Kadın kooperatifleri ve mikro kredi uygulamaları. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, Özel Sayı, 598–609.

Şahankaya Adar, A., Dedeoğlu, S. ve Kurtuluş, G. (2023). Türkiye’de kadın kooperatifleri: Mevcut durum analizi, kadın güçlenmesi ve istihdam yaratma potansiyeli. Çalışma ve Toplum, 2(77), 1171–1208.

Ticaret Bakanlığı, (2024). T.C. Ticaret Bakanlığı Kooperatif Bülteni Eylül 2024

Van Eerdewijk, A. ve Newton, J. (2017) What Gets Measured Metters: A Method’s Not efor Measuring Women and Girl’s Empowerment. Bill & Melinda Gates Foundation.

Yalçın, M. (2021). Sosyal Hizmet Bakış Açısıyla Yoksul Kadınları Güçlendirme. Karabük Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(1), 1-11.

Yıldırım A. ve Şimşek H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. 11. baskı. Ankara. Seçkin yayınevi.

Yıldırım, P.D. ve Şenkal, A. (2025). Kadın Kooperatifleri ile Ekonomik Dönüşüm: Sorunlardan Çözüme Giden Yol, Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 60(1), 874-894.

Yıldız, C., Çekmez, E. ve Bütüner, S. Ö. (2012). Fenomenografik araştırma yöntemi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 6(2), 77‐102.

İndir

Yayınlanmış

20-03-2026

Nasıl Atıf Yapılır

ÇABUK, G. (2026). Kadın Kooperatiflerinin Kadınların Güçlenmesine Etkisi: Antalya Örneği . Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 61(1), 681–696. https://doi.org/10.63556/tisej.2026.1783

Sayı

Bölüm

Araştırma Makalesi

Benzer Makaleler

<< < 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 > >> 

Bu makale için ayrıca gelişmiş bir benzerlik araması başlat yapabilirsiniz.