The Mediating Role of Mental Agility in Healthcare Professionals’ Perception of Digital Competence and General Attitudes Toward Artificial Intelligence

Authors

DOI:

https://doi.org/10.63556/tisej.2026.1849

Keywords:

Healthcare Workers, Digital Competence, Artificial Intelligence, Mental Agility, Structural Equation Modeling, Mediating Role

Abstract

The aim of this research is to determine the impact of healthcare professionals' digital competencies on their general attitudes toward artificial intelligence and to reveal the mediating effect of the concept of "mental agility," a sub-dimension of learning agility, in the relationship between these concepts. Within the scope of the research, 468 healthcare professionals working in private-public health complexes in Istanbul were reached. In the study, Cronbach’s Alpha, KMO and Bartlett, CR, and AVE values were examined to test the validity and reliability of the variables. A correlation analysis was conducted to reveal the relationship and direction between the research variables. Structural Equation Modeling was utilized to test the research hypotheses. When the analyzes conducted within the scope of the research were examined, it was observed that health professionals' perceptions of digital competence had a significant positive effect on their general attitude toward artificial intelligence, perceptions of digital competence had a significant positive effect on mental agility, and mental agility had a significant positive effect on their general attitude toward artificial intelligence. The path analysis results conducted for the main purpose of the research determined that mental agility has a "partial mediating effect" in the relationship between digital competence and the general attitude toward artificial intelligence. The research results indicate that the digital competencies of healthcare professionals not only accept artificial intelligence but also indirectly nurture mental skills and agility processes. The mediating effect of mental agility proves that it indirectly enhances the adaptation processes of healthcare professionals related to digital competence and artificial intelligence.

Author Biography

Aslı KAYA, İSTANBUL GELİŞİM ÜNİVERSİTESİ

17 Eylül 1979 yılında Çorum’da doğdu. Tıp hekimi baba ve araştırmacı, şair, yazar bir annenin üç çocuğunun ilk evladıdır. Eğitim hayatını çeşitli illerde tamamlayan KAYA, Konya Akören köyünde ilkokula (1986-1991) başladı. İlkokulu Bursa 1.Murat İ.Ö. ve İnegöl Gazi Paşa İlköğretim okulunda tamamladı. Orta öğrenimini Bursa Özel Namık Sözeri Kolleji’nde (1991-1995), Lise Öğrenimini ise Bursa Milli Piyango Anadolu lisesinden (1995-1998) tamamladı. Kütahya Dumlupınar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi (1999- 2003) İşletme anabilim dalı Yönetim ve Organizasyon bilim dalından mezun oldu. Yüksek Lisans eğitimini 2003-2006 yılları arasında Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yönetim ve Organizasyon bilim dalında tamamlayarak ‘İşletme Yönetim ve Organizasyon Bilim Uzmanlığı’ ünvanını aldı. 

Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Yönetimi Anabilim dalı, Sağlık Yönetimi Bölümü, Sağlık Kurumları Yönetimi bilim dalı (08.08.2014- 06.09.2021) doktora programından mezun oldu ve  ‘Doktor’ ünvanını aldı. Eş zamanlı olarak yürüttüğü İnönü Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme ABD, Muhasebe ve Finansman bilim dalında doktora programını (15.09.2014-22.02.2024)  tamamlayarak ‘Doktor’ ünvanını aldı.

Fırat Üniversitesi Hastanesi imaj çalışması sürecinde 23 Nisan 2014 yılında Çocuk Etkinliği çerçevesinde editörlüğünü yapan KAYA ‘BENİM DÜNYAM’ isimli çocuk kitabını Fırat Üniversitesi Hastanesi bünyesinde yayınlamıştır. Fırat Üniversitesi ile birlikte 10 bölümlük ‘Sağlıklı Günler’ programı sunuculuğu yapmıştır. Akademisyen Yayınevi tarafından 2020 yılı yayınları içerisinde derleme olarak yayınlanan ‘Şiire Yön Veren Akademisyen Şairler’ kitap çalışmasının editörlüğünü Prof. Dr. Hasan KAVRUK ile birlikte üstlenen KAYA Türkiye’de ilk ve yeni bir çalışmaya imza atmıştır.

Yönetim ve Organizasyon, Muhasebe-Finans ile Sağlık Yönetimi alanlarında çalışmalar yaparak akademik alanda makale, tebliğler, kitaplar vb çalışmalar ile bilimin ışığında ilerlemektedir. Akademik hayatta ‘Bilge Hatun’ olarak anılmaktadır. Ayrıca Edebiyat dünyasında ‘Hekim Kızı’ mahlası ile şiirlerinde bazen de ‘Aslı’ ismiyle dikkatleri çeker. TRT Sanatçısı Burhan Dikencik, Harun Cura, Sadık İmrak ve Bursa Musiki Sanat Topluluğu (BUMSAT), Burhan Dikencik TSM korolarında solist ve korist olarak çalışmaları devam etmektedir. İLESAM (Türkiye İlim ve Edebiyat Eseri) üyelerindendir. TELMİH Dergisi Kültür, Sanat, Tarih, Edebiyat Dergisi Danışma Kurulu başkanıdır. ‘Türkiye 81 İl Kongreleri’ni yürütmekte olup UBSDER ile kongre çalışmaları devam etmektedir.

31.08.2023 tarihinden itibaren İstanbul Gelişim Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Fakültesi, Sağlık Yönetimi Bölümünde Dr. Öğretim Üyesi olarak çalışmaktadır.

References

Aiken, L. H., Clarke, S. P., Sloane, D. M., Sochalski, J., & Silber, J. H. (2002). Hospital Nurse Staffing And Patient Mortality, Nurse Burnout, And Job Dissatisfaction. Jama, 288(16), 1987-1993. doi:10.1001/jama.288.16.1987

Akalın, B. ve Veranyurt, Ü. (2020). Sağlıkta Dijitalleşme Ve Yapay Zekâ. SDÜ Sağlık Yönetimi Dergisi, 2(2), 128-137.

Argon, T. ve Kaya, A. (2021). Öğretmenlerin Öğrenme Çevikliği İle İlgili Görüşlerinin Kişisel Değişkenlere Göre İncelenmesi. Çağdaş Yönetim Bilimleri Dergisi, 8(1), 232-248. https://izlik.org/JA48WJ95BG

Aydın, M., Kırımlı, H., Yıldırım, M. ve Çakıroğlu, Ü. (2023). Yetişkinlerin Çevrimiçi Ortamda Buradalık Algıları İle Öğrenme Çeviklikleri Arasındaki İlişkilerin Belirlenmesi. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 13(1), 185-208. https://doi.org/10.17943/etku.1128558

Babu, A., & Joseph, A. P. (2024). Artificial Intelligence In Mental Healthcare: Transformative Potential Vs. The Necessity Of Human Interaction. Frontiers in Psychology, 15, 1378904. doi: 10.3389/fpsyg.2024.1378904

Baron, R. M., & Kenny, D. A. (1986). The Moderator-Mediator Variable Distinction In Social Psychological Research: Conceptual, Strategic, And Statistical Considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173–1182. https://doi.org/10.1037/0022-3514.51.6.1173

Bozkurt, A., Hamutoğlu, N. B., Kaban, A. L., Taşçı, G. ve Aykul, M. (2021). Dijital Bilgi Çağı: Dijital Toplum, Dijital Dönüşüm, Dijital Eğitim Ve Dijital Yeterlilikler. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 7(2), 35-63. https://doi.org/10.51948/auad.911584

Büyükkaya, B. (2024). Sağlık Hizmetlerinde Yapay Zekâ: Bir Araştırma= Artificial İntelligence İn Healthcare: A Research (Master's thesis, Sakarya Üniversitesi).

Büyükgöze, S. ve Dereli, E. (2019). Dijital Sağlık Uygulamalarında Yapay Zeka. VI. Uluslararası Bilimsel ve Mesleki Çalışmalar Kongresi-Fen ve Sağlık, 7(10).

Calvani, A., Cartelli, A., Fini, A., & Ranieri, M. (2008). Models And Instruments For Assessing Digital Competence At School. Journal of E-learning and Knowledge Society, 4(3), 183-193. https://doi.org/10.10348/jk.v4i3.559

Canaslan, A. ve Güçlü, N. (2020). Öğretmenlerin Öğrenme Çevikliği: Ölçek Geliştirme Çalışması. Kastamonu Education Journal, 28(5), 2071-2083. https://doi.org/10.24106/kefdergi.746504

Çetin, B. (2023). Sağlık Hizmetleri Ve Yapay Zeka. Uluslararası Ekonomi ve Siyaset Bilimleri Akademik Araştırmalar Dergisi, 7(17), 53-67. doi: 10.58202/joecopol.1364565

Çilhoroz, Y. ve Işık, O. (2021). Yapay Zekâ: Sağlık Hizmetlerinden Uygulamalar. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 23(2), 573-588. https://izlik.org/JA37SB53KC

Davis, F. D. (1989). Perceived Usefulness, Perceived Ease of Use and User Acceptance of Information Technology. MIS quarterly.

Davenport, T., & Kalakota, R. (2019). The Potential For Artificial Intelligence In Healthcare. Future Healthcare Journal, 6(2), 94-98. https://doi.org/10.7861/futurehosp.6-2-94

Demirkol, M., Özdemir, T. Y. ve Polat, H. (2023). Okul Yöneticilerinin Dijital Yetkinliklerine Yönelik Öğretmen Görüşleri. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 33(3), 1231-1240. doi: 10.18069/firatsbed.1339627

De Meuse, K. P., Dai, G., & Hallenbeck, G. S. (2010). Learning Agility: A Construct Whose Time Has Come. Consulting Psychology Journal: Practice and Research, 62(2), 119. DOI:10.1037/a0019988

De Meuse, K. P. (2017). Learning Agility: Its Evolution As A Psychological Construct And Its Empirical Relationship To Leader Success. Consulting Psychology Journal: Practice and Research, 69(4), 267. DOI:10.1037/cpb0000100

Doll, W. J., Xia, W., & Torkzadeh, G. (1994). A Confirmatory Factor Analysis Of The End-User Computing Satisfaction İnstrument. MIS Quarterly, 18(4), 453-461. https://doi.org/10.2307/249524

Erdemli, Ö. (2022). Okul Yöneticilerinin Öğrenme Çevikliği İle Yönetsel Yaratıcılık Becerileri Arasındaki İlişki (Doctoral Dissertation, Ankara Universitesi (Turkey)).

Eskin, İ. ve Sarısoy, Ö. (2023). Muhasebe Eğitiminde Dijital Yetkinlikler: Türk Muhasebe Müfredatı Üzerine Bir İnceleme. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (58), 169-192. DOİ:10.30794/pausbed.1228489

Ferrari, A. (2012). Digital Competence İn Practice: An Analysis Of Frameworks (Vol. 10, p. 82116). Luxembourg: Publications Office of the European Union.

Filiz, E., Güzel, Ş. ve Şengül, A. (2022). Sağlık Profesyonellerinin Yapay Zekâ Kaygı Durumlarının İncelenmesi. Journal of Academic Value Studies, 8(1), 47-55. http://dx.doi.org/10.29228/javs.57808

Fornell, C., & Larcker, D. F. (1981). Evaluating Structural Equation Models with Unobservable Variables and Measurement Error. Journal of Marketing Research, 18(1), 39–50. https://doi.org/10.2307/3151312

Gülşan, M. N. (2023). Psikolojik Sermaye, Öğrenme Çevikliği ve Çalışan Performansı Arasındaki İlişkilerin İncelenmesine Yönelik Bir Araştırma (Master's thesis, Marmara Universitesi (Turkey)).

Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2014). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri: Felsefe – yöntem – analiz. Seçkin Yayıncılık.

Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate Data Analysis (8th ed.). Cengage Learning.

Hayran, O. (2025). Üretken Yapay Zeka: Sağlıkta Hizmetlerinde Kullanımı, Üstün ve Zayıf Yanları. Journal of Biotechnology and Strategic Health Research, 9(2), 51-61. DOI:10.34084/bshr.1731738

Lombardo, M. M., & Eichinger, R. W. (2000). High Potentials As High Learners. Human Resource Management, 39(4), 321-329. DOI:10.1002/1099-050X(200024)39:43.0.CO;2-1

Marsh, H. W., Balla, J. R., & McDonald, R. P. (1988). Goodness-Of-Fit Indexes In Confirmatory Factor Analysis: The Effect Of Sample Size. Psychological Bulletin, 103(3), 391–410. https://doi.org/10.1037/0033-2909.103.3.391

McCarthy, J. (2007). What is Artificial Intelligence? Stanford University.

Mitchinson, A., & Morris, R. (2012). Learning Abaut Learning Agility. Greensboro, NC: Center for Creative Leadership.

Ng, W. (2012). Can We Teach Digital Natives Digital Literacy?. Computers & education, 59(3), 1065-1078. doi:10.1016/j.compedu.2012.04.016

Norvig, P., & Russell, S. J. (1995). Artificial İntelligence A Modern Approach.

Özer, H. (2004). Nitel Değişkenli Ekonometrik Modeller: Teori Ve Bir Uygulama. Ankara: Nobel Yayınevi.

Preacher, K. J., & Hayes, A. F. (2008). Asymptotic And Resampling Strategies For Assessing İndirect Effects İn Simple Mediation Models. Behavior Research Methods, 40(3), 879–891. doi: 10.3758/BRM.40.3.879

Jian, Z. (2022). Sustainable Engagement And Academic Achievement Under Impact Of Academic Self-Efficacy Through Mediation Of Learning Agility—Evidence From Music Education Students. Frontiers In Psychology, 13, 899706. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.899706

Jiang, F., Jiang, Y., Zhi, H., Dong, Y., Li, H., Ma, S., ... & Wang, Y. (2017). Artificial Intelligence In Healthcare: Past, Present And Future. Stroke And Vascular Neurology, 2(4). DOI: 10.1136/svn-2017-000101

Jeon, M. K., Lee, I., & Lee, M. Y. (2022). The Multiple Mediating Effects Of Grit And Learning Agility On Academic Burnout And Learning Engagement Among Korean University Students: A Cross-Sectional Study. Annals of Medicine, 54(1), 2698-2712. DOI: 10.1080/07853890.2022.2122551

Tarcan, G. Y., Balçık, P. Y. ve Sebik, N. B. (2024). Türkiye Ve Dünyada Sağlık Hizmetlerinde Yapay Zekâ. Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Dergisi, 14(1), 50-60. DOI: 10.31020/mutftd.1278529

Teece, D. J., Pisano, G., & Shuen, A. (1997). Dynamic Capabilities And Strategic Management. Strategic Management Journal, 18(7), 509-533. https://www.jstor.org/stable/3088148

Topol, E. J. (2019). High-Performance Medicine: The Convergence Of Human And Artificial Intelligence. Nature medicine, 25(1), 44-56. https://doi.org/10.1038/s41591-018-0300-7

Tutar, H., Erdem, A. T. ve Şahin, N. (2024). Dijital Yetkinlik Ölçeği (DYÖ): Geçerlilik Ve Güvenirlik Çalışması. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 27(1), 31-47. https://doi.org/10.29249/selcuksbmyd.1375960

Türk, N., Batuk, B., Kaya, A. ve Yıldırım, O. (2025). What Makes University Students Accept Generative Artificial İntelligence? A Moderated Mediation Model. BMC Psychology, 13, 1257. https://doi.org/10.1186/s40359-025-03559-2

Tripathi, A., & Kalia, P. (2024). Examining The Effects Of Supportive Work Environment And Organisational Learning Culture On Organisational Performance In Information Technology Companies: The Mediating Role Of Learning Agility And Organisational Innovation. Innovation, 26(2), 257-277. https://doi.org/10.1080/14479338.2022.2116640

Uzun, T. (2020). Yapay Zeka Ve Sağlık Uygulamaları. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(1), 80-92. https://izlik.org/JA68LR92EJ

Venkatesh, V., Morris, M. G., Davis, G. B., & Davis, F. D. (2003). User Acceptance Of Information Technology: Toward A Unified View. MIS quarterly, 425-478. DOI:10.2307/30036540

Saputra, N., Abdinagoro, S. B., & Kuncoro, E. A. (2018). The Mediating Role Of Learning Agility On The Relationship Between Work Engagement And Learning Culture. Pertanika Journal of Social Sciences and Humanities, 26(1), 117-130.

Saputra, N., Sutanto, H., & Defindal, I. P. (2021, August). Scrutinizing The Effect Of Digital Mastery On Learning Agility In Palm Oil Industry. In 2021 International Conference on Information Management and Technology (ICIMTech) (Vol. 1, pp. 829-834). IEEE. DOI:10.1109/ICIMTech53080.2021.9535013

Selimi, A. ve Üseini, A. (2019). Yenilikçi Eğitim İle Dijital Yetkinlik Ve Girişimcilik Becerilerinin Geliştirilmesi–Kuzey Makedonya Örneği. In ICEB'19-International Congress of Economics and Business, pp. 11-13.

Sevim, F. Ö. M. ve Alkan, M. F. (2024). Öğretmen Adaylarının Kişilerarası İletişim Yetkinlikleri İle Öğretmen Özyeterlikleri Arasındaki İlişkide Öğrenme Çevikliğinin Aracı Rolü. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1), 1-26. DOI: 10.33711/yyuefd.1320560

Şimşek, Ş. (2022). Türkçe Ders Kitaplarında Dijital Yetkinlik. Turkish Studies - Education, 17(3), 469- 484. https://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.57919

Yüksel, D. (2022). E-Ticaret Yönetiminde Dijital Yetkinlikler. Yönetimde Dijital Dönüşüm ve E-Ticaret, 65.

Yakut, E. (2020). Multinominal Probit Model ile Konut Seçimine Etki Eden Faktörlerin Belirlenmesi: Osmaniye İli Uygulaması, BMIJ, 8(3): 3274-3301, doi: http://dx.doi.org/10.15295/bmij.v8i3.1598.

Published

22.06.2026

How to Cite

KAYA, A., & BAŞBOĞA, M. İsmet. (2026). The Mediating Role of Mental Agility in Healthcare Professionals’ Perception of Digital Competence and General Attitudes Toward Artificial Intelligence. Third Sector Social Economic Review, 61(2), 1747–1762. https://doi.org/10.63556/tisej.2026.1849

Issue

Section

Research Article

Similar Articles

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 > >> 

You may also start an advanced similarity search for this article.